Łyżka i widelec

Siostra łyżka, 

brat widelec - 

ona gruba,

on chudzielec,

nie przybywał nic na wadze.

Rzekła łyżka:

- Ja ci radzę,

zupki jedz,

bo z zup się tyje.

Popatrz, jaką ty masz szyję!

Wszystkie ci wystają kości.

Długo tak zamierzasz pościć?

- Nie chcę zup,

bo ich nie znoszę.

Jedz je sama,

bardzo proszę!

Dość już tego mam gadania.

Ja jem tylko drugie dania.

Tadeusz Śliwiak :)  

Dlaczego mrówki chodzą boso

Świetlik spotkał się z mrówką.

"Dzień dobry pani, jak zdrówko?"

"Dziękuję, dobrze się czuję.

A pan?"

"U mnie bez zmian.

Nocą, jak pani wie, świecę.

W dzień tu i tam polecę,

i tak się żyje,

taki los.

Pani na prawo czy na wprost?"

"Ja do sklepu z obuwiem.

Ach mówię panu, mówię, 

z tymi butami straszna rzecz.

Chciałabym par kilka kupić, lecz

co się tylko pokaże

z butów w mim rozmiarze, 

natychmiast, proszę pana, znika."

"To rzecz niesłychana!"

"A wie pan dlaczego, mój drogi?

Bo wszystko wykupią stonogi!

I oto właśnie w ten sposób

my, mrówki,

chodzimy boso."

Tadeusz Śliwiak :) 

Zwariowany parasol

Był pewien parasol,

co w kąciku stał

dobrze mu było,

bo się deszczu bał.

Kiedy lało na dworze,

on się nie chciał otworzyć.

I okropnie narzekał,

na swe słotne życie.

"Ja mam moknąć, a suchy

ma być mój właściciel?

Zamiast mnie szanować, 

zamiast mnie oszczędzać,

pan mój w deszcz największy

z domu mnie wypędza!"

Toteż ledwie wychodził za próg, 

gubił się, gdzie tylko mógł.

W szatni, w tramwaju i w kinie,

i na dworcu w Lublinie,

w poczekalni dentysty

i przy skrzynce na listy. 

Gdzie tylko kącik zobaczył,

gdzie o coś rączką zahaczył

- znikał. Był... i nie ma parasola!

Aż pewnego razu pan jego zawołał: "Hola!

Dość już tej zabawy głupiej

Nowy parasol kupię!"

I tak się stało.

A tamten,

jeśli wiedzieć chcecie,

szukajcie go ma strychu

wśród starych rupieci.

Czemu go los taki spotkał?

Łatwo dać odpowiedź.

Tak bywa z każdym, co ma 

przewrócone w głowie.

Tadeusz Śliwiak :) 

O szybkim ślimaku

Prosi pani Ślimakowa:

- Ach, mój mężu drogi,

skocz na jednej nodze, proszę,

po ser na pierogi.

Masła także weź trzy deka

i soli dwa gramy

Trzeba śpieszyć się z obiadem,

bo dziś gości mamy.

- Proszę bardzo, już mnie nie ma.

Długo nie zabawię.

Poszedł żwawo. Nie było go

siedem godzin prawie. 

 

- Już wróciłeś?! - pyta żona...

Bo w państwie ślimaczym

czas nie liczy się jak u nas, 

lecz całkiem inaczej.

Ślimak robi wszystko wolniej,

lecz za to dokładnie.

Więc nie drwijcie ze ślimaka,

to bardzo nieładnie.

Tadeusz Śliwiak :)  

Zakochana żaba

Zakochała się żaba

w ogórku kiszonym.

- Ach, ożeń się ze mną!

Przecież nie masz żony.

Ty jesteś zielony - 

ja też w tym kolorze.

Ładna będzie z nas para,

więc ożeń się, ożeń!

Jeśli zechcesz, to będę

mieszkać z tobą w słoju.

A ogórek na to:

- Zostaw mnie w spokoju.

Nie pleć bredni, żabo,

i skończ swe zaloty.

Nie chcę cię, boś brzydka

i czuć ciebie błotem.

Na te słowa żaba

ja nie zarechocze...

- Co? Ja jestem brzydka?!

Patrzcie go. Wymoczek!

Nikt na świecie nie widział

(daję na to słowo),

aby żaba została

panią ogórkową. 

Tadeusz Śliwiak :)

Spotkał kucharz krokodyla

Spotkał kucharz krokodyla,

spytał: - Czym się pan posila?

Co pan jada wcześnie rano?

Ryż czy serek ze śmietanką?

Bułkę z masłem, mleko zsiadłe?

Powiedz, proszę, czy odgadłem?

Wiem, pan woli na śniadanie

pewnie jakieś rybne danie.

Pstrągi, karpie lub łososie

Czy też śledzie w własnym sosie?

Lubi zjeść pan, mam nadzieję,

lecz rozmowny to pan nie jest.

Na to krokodyl w uśmiechu

pokazał mu swoje kły i rzekł:

- Najchętniej to jadam

Takich gadułków jak ty. 

Tadeusz Śliwiak :) 

Osiołkowi w żłoby dano...

Osiołkowi w żłoby dano,

W jeden owies, w drugi siano

Uchem strzyże, głową kręci.

I to pachnie, i to nęci.

Od któregoż teraz zacznie,

Aby sobie podjeść smacznie?

Trudny wybór, trudna zgoda - 

Chwyci siano, owsa szkoda.

Chwyci owies, żal mu siana.

I tak stoi już od rana,

A od rana do wieczora;

Aż nareszcie przyszła pora,

Że oślina pośród jadła - 

Z głodu padła.

Aleksander Fredro :)